"Ganek"

 

Usiadłam na popękanych stuletnich schodkach

Ślady odcisniete przez czas

Rysy niczym zmarszczki przeżytych dni

Zardzewiała balustrada

Ktoś kiedyś stał tu:

Mama z Dziećmi

Dziadek z Wnuczką

Siostra z Bratem

Babcie dwie

Żona z Mężem

Pieski trzy (czwarty gdzieś sie zagubil)

I

Ten

 I

 Tamten

Tez 

Tu

Stał

Kiedyś

Czas się juz zamknął dla wielu z nich

Dla innych czas sie wlasnie otworzył 

W szybie odbija sie niebo

Na stole kwiat rozkwita 

Życie sie toczy 

A

 Stary ganek niezmiennie staje sie areną historii