siladozmiany

  Dziś jest dzień  Jeden z wielu Gdy Szukam odpowiedzi Cisza Tylko napis wyryty na tabliczce krzyczy Imię Które  tkwiło we mnie  Kiedys wypowiedziane "Biorę sobie Ciebie..." Patrzę w przestrzeń Głos uwiązł we mnie Nie odpowiem Ci Nie odpowiesz mi

  1 Mija czas Dzień podobny do dnia Łza spływa powoli Po drodze zbierajac żal Mogło być inaczej Kolejne lata byłabym (ach, zostawię to słowo-pieszczotę dla siebie) I poszlibyśmy przed siebie na łąki Szukając szczęścia I wtedy, gdy byliśmy tam Gdzie Wisla z ujścia wypływa I tam, gdzie Syrenka i Pałac Kultury I tam gdzie bose stopki biegały po piasku I tam Gdzie rosły pomidory i winogron I tam Gdzie  Mogliśmy być  MY 2 Oni sa dziedzictwem Niosą w sobie To, co piękne było w Tobie.

 

  Można żyć A jakby nie-żyć Można trwać A jakby nie-trwać Otwierać oczy ze świtem poranka Chowając do szarego plecaka cały swój świat Można iść A jakby wciąż w miejscu stać Można patrzeć A nie widzieć nic Można walczyć Nawet, gdy brak sił  Można wierzyć Wciaz pytając o sens Można czekać Na nowe życie Można  czekać  I nie doczekać jutra

Chciałam Ci powiedzieć, że... Nie zdążyłam... Miałeś przyjść i mi pomóc... Nie przyjdziesz... Miałeś być... Nie jesteś... Mogłeś zawrócić Lecz Zabrakło w Tobie sił I Odwagi By Dalej Żyć

Slowo, ktore podnosi na duchu. Jakże pasuje ten tekst napisany przeze mnie w 2011 roku.  Pocieszycielem zwany jest Boży Syn. Wybawcą z płaczu otuchę daje mi. Jest zawsze blisko nigdy nie jestem sam. Mam przed oczami jego cudowny plan.   Nie będę smutny nie będę już się bać. Podniosę oczy zobaczę Jego twarz. Uwierzę w niebo uwierzę w jego tron. Deszcz Ducha spływa prosto na moją dłoń.   Przyjdź duchu Święty ogarnij łaską mnie ześlij mi pokój ześlij nadzieje mi. Ty jesteś Bogiem który pokonał śmierć. Zwycięzcą życia dawcą wszelakich dóbr.    Bądź przy mnie blisko nie pozwól upaść mi. Chce być ci wierny aż do ostatnich dni (2011 r.)

        Kiedyś Zaprosiłeś mnie do tańca Orkiestra grała piękne nuty Tango argentino Cza-czę i inne takie W pięknych strojach Sunęliśmy po parkiecie życia W duecie Trzymając się za ręce     Pewnego dnia Zmienił się dyrygent I Nadszedł czas Żałobnych marszów Tańcząc między stolikami Pełnymi procentów Wypuściłeś moją dłoń ze swojej dłoni Zburzyłeś harmonię Pogubiłeś kroki    Dziś  Nauczyłam się tańczyć sama. Ale Trudno się tańczy tango w pojedynkę. (10.10.2025)

  Dlaczego? Pytanie bez odpowiedzi Zawieszone w pół drogi pomiędzy wczoraj a wiecznością. Nie pytam, choć chciałabym wiedzieć Czemu właśnie dzis zgasiłeś  ten płomień Ktory  ledwo, ledwo się tlił Czy nie dało sie go rozpalić na nowo? Zostawiam  Tobie odpowiedzi To Ty masz w swoich rękach czas Nie ja.